اقامتگاه بوم گردی ناصریه

شهرستان خور و بیابانک یکی از شهرستان‌های استان اصفهان است. شهرستان با مساحتی بالغ بر 11 هزار کیلومتر مربع در شرقی ترین نقطه استان اصفهان در فاصله 420 کیلومتری اصفهان قرار دارد.
در کتب جغرافیایی قرن چهار و پنجم چون اشکال العالم ، احسن التقاسیم ، صوره الارض ، مسالک و ممالک و غیره فقط از سه روستای منطقه خوروبیابانک یعنی جرمق (گرمه) بیادق(بیاذه) و ارابه(ایراج) تحت عنوان سه ده یاد شده است . ناصر خسرو در سال 444 هجری با نام بردن از گرمه و پیاده(بیاذه) مجموع آبادی های منطقه را دوازده پاره دیه می داند اما از آنها نام نبرده است . از عهد سلجوقی تا اواخر دوره فتحعلی شاه خوروبیابانک جزء یزد بود . در سال 1240 به ایالت سمنان پیوست . در سال 1336 قمری ضمیمه خراسان و سیستان و طبس شد از سال 1301 تا 1305 ولایتی مستقل به شمار می رفت و از این سال بار دیگر به سمنان و یزد ضمیمه شد . در سال 1327 با شهرستان شدن نایین از یزد جدا و به صورت بخشی از شهرستان نایین به استان اصفهان پیوست . در سال 1388 خوروبیابانک به شهرستان ارتقاء یافت

بخش عمده شهرستان خور، سرزمینی کویری است و جاذبه‌های ویژه خود را دارد. در جای جای کویر تپه‌های بزرگی از ریگ پدید آمده که با اندک وزش بادی تپه‌ها تغییر شکل می دهد، هریک از این تپه ها به نامی شهرت دارند از جمله ریگ جن، تخت عباسی و غیره. صحنه‌های زیبا و افسونگر سراب از جلوه‌های بدیعی است که تنها در مناطق کویری می توان یافت.
از دیگر جاذبه‌های مهم گردشگری در شهرستان خور، ریگزارهای اطراف مزرعه مصر در 50 کیلومتری خور می‌باشد. همچنین دریاچه نمک و پوسته نمکی پلایا و تشکیل دریاچه‌ها در کویر البته در صورت بارندگی در زمستان کویر که در 35 کیلومتری جاده طریق الرضا قرار دارد.

خور مرکز شهرستان وسیع خوروبیابانک می باشد و در گویش آن واژه های اوستائی و کهن به فراوانی یافت می شود . خور ( آفتاب ) است و فرشته نگهبان آفتاب (در گویش زرتشتی) و نماینده کارهایی که در روز خور (روز یازدهم از هر ماه شمسی ) انجام می شود . تاریخ خور حداقل تا زمان صفویه روشن است . بر روی یکی از دو طوقه علم وقف بر حسینیه خور تاریخ 974 هجری حک شده است که مربوط به زمان شاه طهماسب است . قباله هایی از خرید و فروش آب و املاک و اسنادی نیز مربوط به ازدواج از دوره شاه سلطان حسین در دست می باشد . تصور بر این است که عامل ارتباط در پیدایش خور نقش مهمی داشته است و چشمه دریاشو در قله تین ( چشمه ای در نخلستان خور ) محل مناسبی برای اُتراق کاروانها بوده است از مناطق دیدنی دیگر شهر (آرامگاه استاد حبیب یغمایی، مسجد عربها، مسجد دارالشفاء، آب انبارها و بافت قدیمی) .

بنای عمارت اقامتگاه ناصريه در اواخر دهه ی سی شمسی در زمینی به مساحت 2000 متر مربع با طراحی معمار سرشناس فرانسوی آندره گدار تماما از خشت خام ساخته شده است. اين ملك متعلق به محمد ناصر غلامرضايي شاعر،نويسنده و بنيانگذار اولين دبيرستان دخترانه و پسرانه خور و بيابانك بوده و اسم اقامتگاه ناصریه هم برگرفته از اسم ایشان است. مرمت بنا از سال٩٠ آغاز و در سال ٩٤به پايان رسيد و در همین سال اقامتگاه فعاليت خود را در زمينه بومگردي آغاز کرد. اقامتگاه دارای 9 اتاق، امکان پخت انواع غذاهای سنتی، چایخانه و فروشگاه صنایع دستی است.
آندره گدار معمار و باستان شناس شهیر فرانسوی که از مهم‌ترین کارهای اجراشدهٔ وی می‌توان به موزهٔ ایران باستان در تهران، کلاه‌ فرنگی حافظ در شیراز، مدرسهٔ ایرانشهر در یزد و بنیان‌گذاری دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران اشاره نمود.
از جاذبه های پیرامونی اقامتگاه می توان به نزدیکی به دریاچه نمک، شنزارهای طلایی کویر مصر، قلعه تاریخی روستای گرمه، سرو ایراج، برج های دیده بانی دوران سلجوقی مهرجان، آسیاب آبی و بقعه عرفای مهرجان، قلعه ۲۰۰۰ ساله بیاضه، دیوان خانه اردیب، آب گرم معدنی روستای آبگرم و ... اشاره نمود.

کانال تلگرام اقامتگاه: naseryieh@
آدرس: استان اصفهان، شهرستان خوروبیابانک، شهر خور، خیابان کاشانی ،اقامتگاه بوم گردی ناصریه
تلفن: ٠٩١٢٠٥٨١١٨٥ غلامرضايي

جهت کسب اطلاعات بیشتر به کانال ما بپیوندید
https://telegram.me/Gardeeeshgaran